
خدا مؤثّر و مدبّر امور است:
«ما أصابَ مِن مُصيبَةٍ في الأرضِ و لا في أَنْفُسِكُمْ اِلّا في كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْنَبْرَأَها اِنَّ ذلكَ عَلى اللَّهِ يَسيرٌ».
اين كه ما به شما خبر مى دهيم كه حوادث را قبل از اين كه حادث بشود نوشتهايم؛ به اين دليل است كه به خاطر نعمتى كه از دستتان مى رود اندوه نخوريد و به خاطر نعمتى كه خدا به شما مى دهد خوشحالى بى جهت نكنيد.
انسان اگر يقين كند كه آنچه فوت شده بايد مى شد و ممكن نبود كه فوت نشود و آنچه عايدش گشت، بايد مى شد و ممكن نبود كه نشود، و اينها امانتى است كه خدا به او سپرده، چنين كسى نه در هنگام فوت نعمت غصّه مى خورد و نه در هنگام فرج و آمدن نعمت از خوشحالى سرمست و طغيانگر مى شود.
گزیده ای از کتاب دعا و توسل






